Cienfuegos

0


przystań w Cienfuegos

Cienfuegos to najmniejsza spośród czternastu kubańskich prowincji. Jej stolicą jest Cienfuegos. Powstała wskutek podziału dawnej prowincji Santa Clara. Cienfuegos, nazywane miastem „Stu Ogni”, „Miastem Kopuł” lub „Perłą Południa” uchodzi obok Trinidadu za jedno z najlepiej zachowanych miast kolonialnych w Ameryce Łacińskiej. Zabytkowe centrum miasta zostało wpisane w 2005 r. na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Blisko 150 tysięczne miasto położone jest na wschodnim brzegu Bahia de Cienfuegos, najpiękniejszej naturalnej zatoki na Kubie i na zachodnim krańcu pasma górskiego Macizo de Guamuhaya. Europejczycy odkryli ten region w 1494 roku, podczas drugiej wyprawy Krzysztofa Kolumba, ale pierwszą osadę o nazwie Fernandina de Jagua założył tu dopiero w 1819 roku podpułkownik piechoty Louis de Clouet, Francuz z Nowego Orleanu. Zaproponował on swoim zwierzchnikom w styczniu 1819 roku założenie tutaj kolonii i formalnie powstała ona 22 kwietnia 1819 roku a założycielami zostali Louis de Clouet, Kapitan-Generał Don Jose Cienfuegos Jovellanos i szef służby kwatermistrzowskiej Alejandro Ramirez. Pierwszych 46 osadników z Bordeaux stworzyło zaczątek kolonii Fernendina de Jagua, nazwanej tak na cześć Ferdynanda VII króla Hiszpanii. Znaleźli tu również schronienie kolonizatorzy zbiegli z Haiti, które w 1791 r. pod wodzą czarnego niewolnika Toussainta Louverture’a obaliło francuską dominację na wyspie. Potem dołączyli do nich francuscy uciekinierzy z Luizjany, którą Napoleon postanowił sprzedać 30 kwietnia 1803 r. Stanom Zjednoczonym. W 1829 zmieniono nazwę miasteczka na Cienfuegos. W 1880 uzyskuje ono prawa miejskie.

Cienfuegos, Kuba

Już pierwsi osadnicy narzucili zabudowie rodzącego się miasta własny, charakterystyczny styl. Jego francuskie korzenie widać w wielu miejskich parkach, zadrzewionych bulwarach, kolumnadach i budynkach. Miasto zbudowano na planie siatki, co znacznie ułatwia orientację. Zawdzięcza swój urok kolonialnej zabudowie, dziś w pełni odrestaurowanej. Najważniejszą arterią na osi północ-południe jest Paseo del Prado, łącząca najdalej na południe wysunięty kraniec miasta, Punta Gorda, z jego historycznym centrum i główną drogą do Hawany na północy.

park Jose Marti, CienfuegosNajstarsza i najciekawsza zabudowa skupia się wokół najpiękniejszego parku miejskiego na całej wyspie Parque Jose Marti. Po wschodniej stronie parku wznosi się neoklasycystyczna Catedral de la Purisima Concepcion (Katedra Niepokalanego Poczęcia) zbudowana w 1869 r. z charakterystycznymi dwoma wieżami i strzegącymi jej dwoma marmurowymi lwami. Wewnątrz katedry można obejrzeć sprowadzone specjalnie z Francji witraże z postaciami 12 apostołów oraz koryncki ołtarz. Po północnej stronie placu wyróżnia się słynny Teatro Tomas Terry (oficjalna nazwa Teatro de Cienfuegos), zbudowany w 1899 przez bogatego barona cukrowego Tomasa Terry, który przybył na Kubę, jako ubogi emigrant z Wenezueli. Wewnątrz można podziwiać piękne freski i bogatą architekturę. Na wykonanej z kubańskiego cedru widowni mieści się 950 osób. Do dziś neoklasycystyczna architektura tego gmachu pozostaje jedną z największych atrakcji Cienfuegos.

Nieopodal znajduje się wspaniały, neoklasycystyczny budynek Colegio San Lorenzo (Szkoła Świętego Wawrzyńca) a tuż za nim Salon Centro de Arte, galeria współczesnej sztuki kubańskiej. W zachodniej pierzei wyróżnia się Palacio Ferrer siedziba Casa de la Cultura Beniamin Duarte (Dom Kultury). Z wieży budynku rozciąga się wspaniała panorama miasta i zatoki, wewnątrz organizowane są co jakiś czas koncerty wieczorne. Od południa plac zamyka ciąg eleganckich budynków, spośród których wyróżnia się Museo Provincial z bogatą kolekcją przedmiotów od czasów prekolumbijskich po schyłek kolonializmu, Casa Maroya (Galeria Maroya) oraz Palacio de Gobierno (Ayunatamientes de Cienfuegos) – siedziba władz prowincji.

Palacio de Valle, CienfuegosW dzielnicy Punta Gorda, u południowego krańca Paseo del Prado znajduje się najoryginalniejszy budynek w Cienfuegos – zbudowany w stylu elektycznym Palacio de Valle uchodzący za jeden z najpiękniejszych budynków na Kubie. Zbudował go kosztem 1,5 miliona pesos jeden z najbogatszych ludzi na wyspie – baron cukrowy Acisclo del Valle Blanco w latach 1913-1917. Budynek został zaprojektowany przez architekta Paula Donato Carbonell Cienfuegos a jego budowę prowadził włoski inżynier Alfredo Colli Fanconetti. Przy jego budowie pracowali nie tylko wykwalifikowani miejscowi rzemieślnicy ale również z Francji, Włoch i Maroka. Niektóre materiały jak: marmur, alabaster, brąz, szkło, ceramikę przywieziono z Włoch, Hiszpanii i Stanów Zjednoczonych, najcenniejsze gatunki drewna pochodziły z miejscowych lasów. W architekturze tego zadziwiającego budynku widać style gotycko-romański, mauretański, empire i elektyczny. Centralny hol jest w stylu gotycko-romańskim, jadalnia w stylu maurytańskim, sala muzyczna w stylu Ludwika XVI, inne pomieszczenia w stylu empire.

Palacio de Valle, CienfuegosNiektóre z ośmiu pokoi na piętrze są w stylu weneckim. Budynek ozdabiają trzy wieże: jedna w stylu gotycko-ramańskim symbolizuje życie, druga w stylu indyjskim podobna do mauzoleum Taj Mahal w Agrze symbolizuje miłość, trzecia w stylu neo-mauretańskim podobna do minaretu symbolizuje religię. W latach pięćdziesiątych XX wieku fundusz inwestycyjny wykupił grunt, na którym znajduje się pałac, z zamiarem przekształcenia go w rentowne kasyno, ale zwycięstwo rewolucji uniemożliwiło realizację tego zamiaru. Obecnie Palacio de Valle jest jednym z symboli miasta i jako zabytek podlega ochronie prawnej od 1990 roku. Dzisiaj w pałacu mieści się renomowana restauracja specjalizująca się w owocach morza, zwłaszcza homarach, a z baru na dachu roztaczają się ładne widoki na Bahia de Cienfuegos.

Cienfuegos pełni również ważną rolę militarną. Strategiczne położenie tego miejsca znane było na długo przed powstaniem samego miasta, bo zatoka, niezamieszkana, osłonięta od wiatrów i bezpieczna, stanowiła idealny azyl dla piratów. Zmusiło to Hiszpanów na początku XVIII w. do wzniesienia u jej zachodniego ujścia potężnego Castillo de Jagua, a dokładnie Castillo de Nuestra Senora de Los Angeles de Jagua. Ten monumentalny zamek z 1745 roku, swego czasu jedna z najpotężniejszych hiszpańskich fortec na Kubie jest najstarszą budowlą Cienfuegos.

Innym, wartym odwiedzenia zabytkiem jest Cementerio La Reina (Cmentarz Królowej), malowniczo rozłożony na niewielkim cyplu wrzynającym się w Bahia de Cienfuegos. Ta powoli niszczejąca nekropolia, założona w 1837 r. słynie z licznych marmurowych grobowców żołnierzy hiszpańskich, którzy stracili życie podczas kubańskich wojen narodowo-wyzwoleńczych.

panorama Cienfuegos, Kuba

Ofertę turystyczną Cienfuegos uzupełnia Jardin Botanico Soledad (Ogród botaniczny). To uroczy, ale trochę zaniedbany ogród nieopodal plantacji trzciny cukrowej Pepito Tey, 18 km na wschód od Cienfuegos. Historia tej stacji badań zaczyna się w 1898 roku, kiedy to Edwarda F. Atkins, amerykański baron cukrowy, właściciel Central Soledad wydzielił obszar 97 hektarów zwany Colonia Limonar do prowadzenia doświadczeń na niektórych odmianach trzciny cukrowej. Wkrótce przeobraził się on w kolekcję rzadkich, unikatowych roślin z Kuby, Karaibów, Indii i Chin. W 1920 roku pieczę nad parkiem, do którego można dotrzeć właściwie wyłącznie samochodem lub taksówką, przejął Uniwersytet Harwardzki i sprawował ją do lat 60. Sam ogród botaniczny zajmuje 90 ha powierzchni a 7 ha tropikalny las deszczowy. Dziś, choć nieco zapuszczony, ogród wciąż szczyci się ponad 2000 gatunków roślin należącymi do 670 rodzajów i 125 rodzin. Do największych kolekcji należą: orchidee (400 gatunków), palmy (230), fikusy (65) i bambusy (29).

Seahorse

Tags: