Kubańskie cygara

2


Cygara kubańskie - Tridnidad, jedno z najdroższych cygar kubańskich

Historia cygar zaczęła się na długo przed odkryciem Ameryki przez Kolumba. Tradycja palenia tytoniu wywodzi się z kultury starożytnych Majów i Indian amerykańskich, dla których był to rytuał związany z wierzeniami religijnymi, mający odpędzać duchy i oczyszczać duszę. Kiedy hiszpańscy odkrywcy dotarli na Kubę, zastali Indian palących tytoń owinięty w liście kukurydzy i dość szybko przejęli ten zwyczaj. Pierwsza na świecie fabryka cygar wbrew pozorom nie powstała na Kubie tylko w hiszpańskiej Sewilli. Tu trafiły pierwsze ładunki tytoniowych liści i tutaj rozpoczęto ich zwijanie. Z początku palenie cygar w Europie traktowano jako zwyczaj pogański i było ono zakazane, z biegem czasu jednak zyskało sobie popularność i aprobatę. Przez jakiś czas Hiszpania była wyłącznym producentem cygar, później w całej Europie zaczęły powstawać nowe fabryki. Kuba otrzymała zgodę na samodzielną, produkcję własnych cygar dopiero w 1821r., wtedy też narodziła się ich legenda, która żyje do dziś.

Produkcja

Fabryka cygar kubańskich Partagas, HawanaNa myśl o kubańskim cygarze, wiele osób (zwykle panów) wyobraża sobie piekną, zgrabną mulatkę zwijającą na swym spoconym udzie tytoniowe liście. Niestety czas powiedzieć sobie prawdę. Piękne, młode kubanki mają ciekawsze rzeczy do roboty. Prawdziwe, kubańskie cygara wytwarzane są przez doświadczonych i wyszkolonych torcedores a sam proces wymaga niezwykłej precyzji i koncentracji. Bycie trocedore to zawód trudny i męczący. Aby nim zostać należy przejść 5 letni proces szkolenia, po krórym czeka nas praca przy małym stoliczku, polegająca na zwijaniu nawet do 100 cygar dziennie. Najlepsi torcedores są artystami w swej pracy i to im poleca się wykonanie cygar z najlepszych i najcenniejszych liści. Jedną z najbardziej cenionych torcedores jest pracująca w hawańskiej fabryce El Laguito – Norma Fernandez. Z jej rąk wyszła najdroższa na świecie, limitowana seria cygar Cohiba Behike w której jedno cygaro kosztuje 440$.

Oto jak powstaje kubańskie cygaro:




Uprawa

Suszenie tytoniu, Kuba

Co sprawia, że cygara kubańskie uchodzą za najlepsze na świecie? Przede wszystkim na Kubie panuje idealny klimat do uprawy tytoniu. Wilgotność powietrza dochodzi do 70%, panuje duże nasłonecznienie i odpowiednio wysoka temperatura. Czerwona i niezwykle żyzna kubańska ziemia stanowi idealną glebę dla najlepszych odmian tej rośliny. Dodać do tego należy wysoki profesjonalizm plantatorów i ich wiedzę przekazywaną z pokolenia na pokolenie na temat uprawy, suszenia i fermentacji liści. Wszystkie te czynniki razem wzięte sprawiają, iż kubańskie cygara stanowią klasę samą w sobie i są niezwykle cenione przez koneserów.


czytaj więcej: Marki kubańskich cygar

Plantacja tytoniu, KubaProces uprawy tytoniu zaczyna się już na etapie selekcji nasion. Są one dobierane w zależności od tego na jaką część cygara będą przeznaczone. Najpierw uprawia się sadzonki. Najlepsze i najmocniejsze z nich umieszcza się w ziemi. Po upływie 3 miesięcy wyrasta z nich duży, tytoniowy krzew. W międzyczasie usuwa się najniżej rosnące liście, które służą potem jako nawóz lub wyrabia się z nich produkty gorszej jakości. Podczas zbiorów następuje selekcja liści. Najcenniejsze są te znajdujące się na samym szczycie krzewu. To z nich wyrabia się najlepsze cygara. Po zebraniu, liście trafiają do suszarni, a następnie poddaje się je procesowi fermentacji. Polega on na tym, iż układa się je w stosy w których panuje wysoka temperatura aby usunąć z nich nadmiar nikotyny i amoniak. Następnie liście są mieszane aby uzyskać różne kompozycje smakowe oraz poddaje się je leżakowaniu w drewnianych skrzyniach.

Budowa cygara

Budowa cygara kubańskiegoCygaro składa się z 3 głównych elementów: wkładki, zwijacza i pokrywy. Każdy z nich wymaga użycia innego gatunku tytoniu. Najważniejszą częścią jest wkładka, stanowiąca trzon cygara i zawierająca długie zwinięte liście dzięki którym dobre cygaro pali się równomiernie i ma ten sam smak przez cały czas palenia. Stosowane są również mieszanki tytoniowe oraz masy tytoniowe z pociętych liści. Kolejnym ważnym elementem jest zwijacz będący specjalnie dobranym liściem utrzymującym cygaro w całości, mającym wpływ na szybkość palenia i jego smak. Ostatnim elementem jest pokrywa. Odpowiada ona za wygląd i od niej zależy ostateczny aromat cygara. Uzupełnieniem powyższych elementów jest główka, część cygara którą trzymamy w ustach. Główka owinięta jest kapturkiem czyli kawałkiem liścia łączącym się z korpusem cygara i zabezpieczającym cygaro przed rozwinięciem się.

Zakup cygar na Kubie

Niestety nie na udzieCzarny rynek cygar jest na Kubie znacznie większy i lepiej zorganizowany niż rynek cygar oryginalnych. Praktycznie każda napotkana osoba jest w stanie zaoferować nam cygara na sprzedaż w atrakcyjnej cenie. Już za 50-60 CUC możemy stać się posiadaczem pudełka zawierającego 25 szt. cygar Cohiba czy Romeo y Julieta. Szanse na to, iż będą to cygara oryginalne są jednak znikome. Zdecydowana większość pokątnych sprzedawców oferuje podróbki znanych marek wykonane z niskiej jakości tytoniu lub wręcz ze zwiniętych liści bananowca. Pudełka i etykiety są często znakomicie podrobione, jakość cygar pozostawia jednak wiele do życzenia. Sprzedawcy opowiadają historie jakoby cygara wyniesione zostały z jednej ze słynnych fabryk, jest to jednak historia opowiadana przez każdego kto usiłuje nam sprzedać cygara. Jedyną gwarancją posiadania oryginalnych cygar jest ich zakup w przyfabrycznym sklepie lub w hotelu. Należy także pamiętać, iż aby wywieźć więcej niż 2 pudełka cygar (50 szt.) musimy kubańskiemu celnikowi przedstawić dowód zakupu, inaczej mogą być one skonfiskowane. Dla osoby nie znającej się na cygarach odróżnienie podróbki od oryginału jest praktycznie niemożliwe, mimo to przedstawiamy kilka porad jak sprawdzić czy oferowane nam cygaro jest oryginalne:

Pudełko – powinno być wykonane z drewna cedrowego, posiadać nalepki akcyzy, banderole i być dobrze zapakowane.

Cygara – powinny być równej długości (chyba że kupujemy zestaw mieszanych cygar różnego typu), posiadać równo oklejone banderole, z których nie schodzi farba po potarciu palcem. Cygaro powinno być sprężyste, po jego delikatnym naciśnięciu powinno poddać się sile nacisku i powrócić do swojego kształtu. Cygaro powinno mieć mocny, aromatyczny zapach tytoniu. Słabo wyczuwalny zapach oznacza z reguły niskiej jakości tytoń.

Tags: