Urok Mojito

2


Kubańskie drinki - Mojito„Mojito” – to flagowy kubański drink. Należy do najpopularniejszych drinków na świecie i był jednym z dwóch uwielbianych przez Ernesta Hemingwaya. Nazwa pochodzi od afrykańskiego słowa „mojo”, co oznacza urok, a dokładniej rzucenie uroku. Wywodzi się, tak jak i inne drinki sporządzane na bazie rumu, z grogu, lecz jego historia jest bardziej malownicza niż daiquiri. Mieszają się w niej legendy pirackie i opowieści czarnych niewolników z plantacji trzciny cukrowej, z historią eleganckich barów Hawany. Pili go w jego surowej postaci żądni złota piraci, a po jego ucywilizowaniu, najpiękniejsze kobiety świata. Ewoluował na przestrzeni wieków od surowego rumu aguardiente zwanego przez Anglików „Kill Devil” po delikatny biały rum. Zmierzał ku doskonałości…

Legenda głosi, że powstał on pod koniec XVI wieku a jego recepturę stworzył Richard Drake, lokalny pirat, który nazwał ten napój „El Draque” na część Sir Francisa Drake’a (1543-1596). Patron przyszłego mojito to handlarz niewolnikami, pirat, następnie korsarz Jej Królewskiej Mości Elżbiety, królowej Anglii – postrach hiszpańskich marynarzy i mieszkańców nadmorskich miast w Europie i Ameryce. Pisano o nim:

„Określenie El Draque znaczyło wojnę, zagładę, spustoszenia i żałobę. Było synonimem nadciągającej przemocy, grabieży, okrucieństwa i rzezi. Ten złowieszczy przydomek był zwiastunem wszelkiego nieszczęścia, kometą oznajmiającą katastrofę. Nowy Attyla pozostawiał za sobą ból i smutek; jego statki zostawiały ślady świeżo rozlanej krwi…”.

Inne źródła sugerują, że mojito powstało wśród niewolników pracujących na plantacjach trzciny cukrowej jeszcze przed 1886 rokiem, tj. przed zniesieniem niewolnictwa na Kubie. Rozgniatali oni trzcinę cukrową i pili wydzielający się słodki sok, który nazwali „guarapa”, dodawali go również do aguardiente aby go osłabić i złagodzić ostry, piekący smak. Wraz z sokiem z limonki i listkami lokalnej mięty (Mentha nemorosa) zwanej na Kubie yerba buena i rosnącej dziko wśród trzciny cukrowej, stanowił podstawowy skład „El Draque”.

Kubańskie Mojito

Dzięki ciągłemu procesowi ulepszania destylacji rumu, na rynku pojawił się nowy rum -Bacardi Superior o delikatnym smaku i zapachu. Wyparł on stopniowo z rynku lokalne, prymitywne gatunki rumu i stał się głównym składnikiem serwowanych w lokalach drinków. Jednym z nich było „mojito”. Najwcześniejsze receptury pochodzą z Podręcznika Barowego Sloppy Joe’s Bar wydanych w roku 1931 i 1936 a kubański poeta i pisarz Federico Villoch podając przepis na koktajl stwierdza w jednej z książek z 1940 roku, że „…kiedy rum zastąpił aguardiente El Draque nazwano Mojito…”

Bar La Bodeguita, HawanaW 1942 Angel Martinez otworzył bar „La Bodeguita del Medio” a podawane w nim mojito zdobyło dużą popularność w Hawanie. Bar cieszył się powodzeniem wśród studentów, muzyków i artystów. Bywalcami byli Ernest Hemingway, Bridget Bardot i Nat King Cole. Koktajl stał się modny i jego sława przekroczyła granice Kuby.



Jest wiele receptur na mojito ale klasyczne kubańskie podawane w tych szalonych czasach w barze „La Bodeguita del Medio” zawiera:

drink Mojito
1,5 oz (45 ml) białego rumu kubańskiego,
1 oz (30 ml) soku z limonki,
0,5 oz (15 ml) syropu z trzciny cukrowej,
8 listków mięty,
1 strzał (45 ml) wody sodowej,
kruszony lód.


Przygotowanie:

Do szklanki typu highball wlej sok z limonki i syrop z trzciny cukrowej oraz włóż listki mięty. Wszystko delikatnie wymieszaj łyżką barową, przyciskając listki mięty do ścianek naczynia, uważając aby ich nie uszkodzić lecz tylko uwolnić olejki eteryczne. Przykryj to warstwą kruszonego lodu, dodaj rum i jeszcze raz wymieszaj. Na koniec uzupełnij wodą sodową.

Dekoracja: plasterek limonki i gałązka mięty

Tak oto ewoluował ten napój od brutalnego „El Draque” po pełne wdzięku, delikatne i aromatyczne „Mojito”.

Tags: